In mijn praktijk krijg ik regelmatig te maken met mensen waarbij verlies om de hoek komt kijken. Mensen die op allerlei manieren geconfronteerd worden met rouw. En rouw is zelden overzichtelijk. Het is rommelig, kan grillig en tegenstrijdig zijn. Verlies houdt geen rekening met je agenda, maar gooit alles overhoop.
Verlies
Bij verlies denken we in eerste instantie aan het overlijden van een dierbare. Maar verlies kent veel meer gezichten. Denk bijvoorbeeld aan: echtscheiding, vriendschappen die uiteenvallen, verhuizen of emigreren, een onvervulde kinderwens, levend verlies en gemis van aandacht. Ook het verlies van werk of wanneer een toekomstbeeld niet meer haalbaar blijkt te zijn doet pijn. We doen dan ook niet aan leedconcurrentie.
Het valt me op hoe graag we rouw willen oplossen. Alsof het een probleem is dat je met voldoende inzicht, tijd en wilskracht kunt afronden. Maar verlies is geen puzzel met een eindplaatje. Het is eerder een landschap waar je je doorheen leert bewegen. Soms strompelend, soms verdwaald, soms even stilstaand als je niet meer weet welke kant op te gaan. Rouw kent dan ook geen eindtijd omdat die er gewoonweg niet is.
In dat landschap kan mindfulness een onverwachte bondgenoot zijn. Niet als trucje om pijn weg te krijgen, maar als een manier om erbij te zijn zonder compleet overspoeld te raken. Mindfulness nodigt uit om te kijken en te voelen wat er is, precies zoals het is—verdriet, leegte, boosheid, of iets anders – en daar ruimte aan te geven. Dat klinkt simpel, maar is misschien wel het moeilijkste wat er is. Want alles in ons wil weg van pijn. Toch zit er juist in dat voorzichtig aanwezig zijn een vorm van zachtheid die rouw en gemis draaglijker maakt. Door daarnaast, in je dagelijkse doen mindfulness toe te passen helpt het je om niet te blijven hangen in sombere sferen. Wie alleen maar in verdriet en verleden blijft hangen, raakt uitgeput.
Naast mindfulness kan het duale procesmodel daarbij helpend zijn. Dit model beschrijft hoe mensen heen en weer bewegen tussen twee sporen: het verliesgerichte en het herstelgerichte spoor. Het ene moment ben je bezig met het gemis—herinneringen, verdriet, misschien tranen die onverwacht opkomen. Het andere moment richt je je op het leven dat doorgaat—boodschappen doen, werken, lachen om iets kleins, en (weer)plannen maken.
Juist de afwisseling tussen verliesgerichte en herstelgerichte activiteiten is essentieel. Zowel mindfulness als dit proces zeggen eigenlijk: je hoeft niet te kiezen tussen rouwen of doorgaan—je doet allebei, op jouw manier en ook in jouw tempo. Dat heen en weer slingeren hoort erbij. De ene keer kalmpjes een andere keer stormachtig.
Misschien is dat wel de kern van omgaan met verlies: ruimte maken voor de paradox. Dat je iemand intens kunt missen en toch een fijne dag kunt hebben. Dat je kunt lachen en je tegelijkertijd schuldig kunt voelen. Dat je vooruitkijkt terwijl een deel van jou nog niet helemaal kan meebewegen. Samen vormen ze geen antwoord op verlies, maar wel een kompas. Iets dat je helpt om, stap voor stap, je eigen weg te vinden in een landschap dat voorgoed veranderd is.
Ben jij op zoek naar een professionele coach of wil je met mindfulness aan de slag, ik help je er graag bij. Vraag hier een gratis kennismakingsgesprek aan. Je bent van harte welkom.
Agenda
16 april 2026 Ont-Moeten
27mei 2026 Ont-Moeten
17 juni 2026 Ont-Moeten
In de rubriek ‘Mindfulness’ schrijft Lisette Poell over haar werk in praktijk ‘Jij bent Oké’.
Zij is aangesloten bij de beroepsorganisatie NOBCO. Lisette is een gecertificeerde coach voor persoonlijke groei en ontwikkeling. Naast (online) coaching en coachen met de natuur als co-coach, geeft ze trainingen en workshops op het gebied van Mindfulness, communicatie en intuïtief schrijven. Nieuwsgierig geworden? Kijk op de website www.jijbentoke.nlof mail naar lisette@jijbentoke.nl.
Social media links: Facebook, LinkedIn,Instagram.
Er zijn nog geen reacties geplaatst