Iedereen houdt van verrassingen. En die waren er ook op de slotdag van Bospop 2026. In een al wat later ontwakende festivalwei kunnen de aanwezigen rustig genieten van jazzy deuntjes van Fantastic Negrito, die langzaam overgaan in meer bluesy tonen en tenslotte eindigen in heerlijke funky akkoorden. Lekker om bij te zwijmelen, maar ook compleet wakker te worden.
Bospop
En wakker moet je zijn weer volop aanwezig te zijn bij the Fatal Flowers, die na 40 jaar terug van weggeweest zijn. Blijkbaar zijn er heel wat fans van het eerste uur present, want de teksten worden nog volop meegezongen. De groep klinkt volwassener, beschaafder, rustiger, maar zeker niet belegen.
In NEDerland misschien nog niet zo bekend en daarom voor velen zeker een verrassing. We hebben het over Palaye Royale, een drietal broers uit L.A. die al heel wat jaartjes (sinds 2008) meedraaien, maar er nog verdraaid jong uitzien. Hun punk en glamrock slaat bij de meeste toeschouwers zeer aan en dat komt wellicht niet alleen door hun muziek, maar vooral door hun energieke uitspattingen op het podium en ook daarbuiten. De ouderen onder ons voelen zich bij zo’n optreden met de minuut jonger worden.
Foto: BP2026-07-12-JL-0020-Palaye Royale 03.JPG
Nog zo’n extra-energieke verschijning is Jett Rebel. Een tijdje weggeweest, maar daarom niet rustiger geworden. In zijn vele uptempo nummers, zoals ‘Tonight’ en ‘Do You Love At All’ weet deze Nederlandse rebel het publiek moeiteloos mee te slepen en in vervoering te brengen.
Maar mocht je liever even een moment van rust hebben gewild, dan was daar in de Nocturna-tent een prima alternatief voor in de persoon van D.K. Harrell. Deze liefhebber van de muziek van B.B. King heeft in relatief korte tijd ontwikkeld tot een begenadigde bluesvertolker. Hij presteerde prima op gitaar en mondharmonica en wist zich vergezeld door een prima blazersduo met trompet en tenorsax.
Het optreden van Counting Crows kwam maar moeizaam op gang. Het was allemaal een beetje lauw en niet overtuigend. Nummers als ‘Accidentaly in Love’ en ‘Mr. Jones’ misten de glans, die deze songs juist zo luistervriendelijk maken. Gelukkig kwam er een kentering en gaf ‘Holiday In Spain’ je dat fijne vakantiegevoel, dat je normaliter bij deze groep mag verwachten.
De inmiddels 70-jarige Chris Isaak is voor velen onderhand een levende legende. En als je hem al een tijdje niet meer in actie hebt gezien, vraag je jezelf trouwens af of het wel Chris is, die daar op het podium staat. Weg kraaienpootjes, weg grijs haar. Glanzende zwarte haardos en een strak gezicht. Na een opening met ‘Suzie Q’ begint hij dan ook aan een rondgang door de tent om zijn veranderde uiterlijk aan ieder die het maar wil uitgebreid te tonen. Je kunt je dan wel afvragen of deze uiterlijke kenmerken iets moeten verbloemen, maar gelukkig is dat in ieder geval niet het geval met zijn stem. Geen greintje sleet te bekennen en het bekende ‘Wicked Game’ klinkt als vanouds.
Onze Haagse trots met gebruiksaanwijzing Anouk mocht ook weer eens het Weerter podium betreden. Haar outfit van wit topje en geruit voetbalbroekje haar zelf bij het zien in de spiegel van haar kleedkamer, maar iets anders was in haar tas niet voorradig. “Daar moeten jullie het dan maar mee doen,” deelde ze het publiek mee. Aangezien fotograferen niet was toegestaan, zullen jullie maar moeten raden hoe ze er echt uitzag. Gelukkig was haar optreden er wel een van grote klasse. Al headbangend struinde ze het podium af onder de krachtige klanken van haar uitstekende begeleidingsband en de klanken die langs haar stembanden het publiek bereikten, mochten er ook zijn. Heel wat hits uit vroeger tijden kwamen voorbij. Dat Anouk echter niet met zich laat sollen en zelf bepaalt wat er gebeurt, liet ze nog eens treffend blijken bij ‘Nobody’s Wife’.
Andy McCluskey en Paul Humphreys vormen al jaren de basis van synthesizerduo OMD uit Liverpool. Tussentijdse wijzigingen zijn er weliswaar geweest, maar momenteel staan de twee, samen met Martin Cooper en Stuart Kershaw, heel wat keren op het podium in hun 2026-tournee. Wat hun muziek betreft. Die heeft zo lijkt het wel eeuwigheidwaarde. Ondersteund door de synthesizertoontjes worden hits als ‘Enola Gray’ en ‘Maid of Orleans’ over het enthousiaste publiek uitgestrooid en de teksten worden door iedereen moeiteloos meegezongen. Aanstekelijke feestduintjes, waar iedereen happy van wordt.
Bospop 2026 loopt ten einde. Drie dagen vol met zon, vreugde, fijne muziek en leuke mensen. Er mag nog één keer worden genoten van een oude rot in het vak, die al eerder op het Bospopplankier heeft gestaan. Lenny Kravitz herinnert zijn publiek eraan dat hij in Nederland al vrij vroeg bekend werd. Inmiddels de grens van 60 jaar gepasseerd lijkt hij echter niets te hebben ingeboet aan zijn krachtige en kenmerkende stem. ‘Are You Gonna Go My Way’ vraagt hij zich al zingend af, terwijl ook de kraker ‘American Woman’ voorbijkomt. En al zingt hij ‘It Ain’t Over Til’ It’s Over’ komt er toch een eind aan een festival, dat zeker de boeken in gaat als een van de succesvolste in de geschiedenis van dit Weerter fenomeen.
Foto’s: Johan Horst en Jan Lormans
Tekst: Jan Lormans
Lees alles over Bospop 2026 op onze speciale Bospop-pagina.
Er zijn nog geen reacties geplaatst