“Smeer je goed in, drink veel water, let ook op de mede-festivalgangers”, zo maar enkele adviezen die vooraf werden gegeven aan de bezoekers van Bospop. Dat had natuurlijk te maken met de warmte en de felle zon, waardoor de UV-index hoog opliep.
Bospop 2026
En dat die adviezen ter harte werden genomen, was goed merkbaar. Iedereen had wel een flesje water op zak en droeg een hoofddeksel. Ook werd er volop gebruik gemaakt van de vele smeerpunten, waar gratis anti-zonnebrand kon worden getapt. Bij de vele barretjes werd vooral in de middaguren de nodige frisdrank geschonken. Natuurlijk werden er toch nog enkele personen door de hitte bevangen, maar gelukkig kon dat goed worden opgelost door de alerte EHBO-groep.
De openingsdag van Bospop werd goed bezocht. Vroeg in de middag zou de Engelse band Hara optreden, maar door problemen bij de oversteek naar het vasteland kon dat niet doorgaan. Dat werd opgevangen door de luistersessie van donderdag van Foreign Tongues, het nieuwe album van de Rolling Stones, nog een keer te herhalen, zodat ook de niet-campinggasten hiervan konden meegenieten. De eerste echte livemuziek klonk even na half drie. Parris mocht de gedachten aan Thin Lizzy hooghouden en deed zoals altijd voortreffelijk. Het al talrijke publiek genoot echt van de vele bekende nummers, met natuurlijk de meeblèrers ‘Dancing In The Moonlight’, ‘The Boys Are Back In Town’ en het onvermijdelijke ‘Whiskey In The Jar’.
Uit Canada komt regelmatig nieuw vers bloed in de muziekscene. Een groep die al een tijdje bezig is de wereld te veroveren is The Damn Truth uit Montreal. En heel waarschijnlijk is ook Weert gevallen voor dit authentieke rockgeluid, dat vooral gestalte kreeg door de charismatische zangeres Lee-La Baum.
Met haar stem blaast ze iedereen omver en de nodige “Aahs” en “Oohs” krijg je te horen, wanneer ze weer eens uithaalt met een langdurige en zeer hoge uithaal. We hebben het natuurlijk over Floor Jansen, die Bospop vereerde met een bezoek. De liefhebbers kenden haar natuurlijk al langer als frontvrouw van de Finse band Nightwish. Bekendheid bij het grotere publiek kreeg ze door haar deelname enkele jaren geleden aan het programma Beste Zangers. Daarin zong ze o.a. met Henk Poort muziek uit The Phantom of the Opera en ook het nummer ‘Shallow’ uit de film A Star is born ligt voor velen nog vers in het geheugen. Met haar eigen band bracht zij een reis door de tijd van haar toch al lange loopbaan. Met bekende en minder bekende nummers, maar Floor etaleert een uitzonderlijke klasse.
Uit ons buurland België komen niet alleen waterzooi, fritten en voetballers, maar ook Bizkit Park. Dit vijftal brengt ongegeneerd nu-metal muziek van vele groepen, waaronder hoe kan het ook anders Limp Biskit en Linkin Park. En dat gebeurt met zo’n flegma, dat de Harley Davidson tentstage tot de laatste plaats bezet was met een razend enthousiast publiek. Nummers als ’Break Stuff’ en ‘In The End’ werden woord voor woord meegezongen en ook een uit de kluiten gewassen moshpit kon niet achterwege blijven. Genieten van begin tot eind.
From Down Under gaf Airbourne acte de présence. Deze band, niet flauw van een energiek optreden, had de pech om pal na onze zuiderburen hun opwachting te moeten maken. Tel daar het gegeven van etenstijd bij op en het moge duidelijk zijn, dat de groep niet de respons kreeg, die ze eigenlijk verdiende.
Tijd voor een rustmoment; de blues van Ally Venable. Deze Texaanse is een begenadigd gitariste en brengt lekkere bluesrock, waar je niet stil bij kunt blijven staan. Vooral het nummer ‘Texas-Louisiana’, dat ze samen met oude rot Buddy Guy heeft gemaakt, spraak tot de verbeelding.
Zeg je Within Temaptation, dan zeg je ook Sharon den Adel, want zonder deze zangeres zou de groep nooit die impact hebben bereikt, die ze nu wel te bieden heeft. Onwillekeurig wil je haar vergelijken met Floor Jansen, maar al snel kun je zeggen dat beide dames, ondanks hun gezamenlijke liefde voor metal, eigenlijk heel ver uit elkaar staan. Floor etaleert zich meer door haar fantastische stem, terwijl Sharon meer opvalt door haar aanwezigheid op het podium. Niet vergelijkbaar, elk met een eigen stijl, maar daarom niet minder goed of minder slecht. Twee alleskunnertjes die je als publiek heerlijk kunnen inpakken.
In de tent zette Steel Panther een show neer, die voor sommigen het ultieme genoegen van heavy-matal levert, maar voor anderen iets is, wat zo snel mogelijk vergeten dient te worden. Je houdt ervan of je houdt er niet van, een middenweg is er niet. Na het openingsnummer, dat vooral bekijks trekt door twee paaldansende dames, worden de aanwezigen vergast op een ruim 10 minuten durend verhaal, waarin alles wordt verteld, wat God heeft verboden. Waarna er met medewerking van de dames weer een brij van metal over het publiek wordt uitgestooid.
En zo is het einde van de dag al aangebroken. De volgens de overal zichtbare T-shirts talloze fans van Volbeat komen aan hun trekken. Deze Deense groep brengt een heel eigen combi van metal, hardrock en -jawel- rockabilly. En het is juist deze combinatie, die van rockabilly een alleszins te pruimen muziekvorm maakt. Voeg daar de stem van frontman Michael Poulsen aan toe en je begrijpt, waarom deze band bij velen zo geliefd is. En wanneer dan al snel het bekende ‘Lola Montez’ op de proppen komt, kan het optreden niet meer stuk en het publiek zijn geluk niet meer op.
Tekst en foto’s door Jan Lormans
Lees alles over Bospop 2026 op onze speciale Bospop-pagina.
Er zijn nog geen reacties geplaatst