“We zijn trots om per 1 januari 2026 het partnerschap te zijn gestart met Zuidenwind” aldus Wim Schilders, directeur Energie HandelsPlatform Pannenweg (kortweg EHP-P).
Zuidenwind stelt de windturbine De Coöperwiek in Neer beschikbaar voor het EHP-P in Nederweert. Via een slim zelflevering+-systeem wordt stroom geprioriteerd: eerst lokale gedeelde zonnestroom, daarna windenergie van de eigen turbine, eventueel later ingevoed via bufferende accu’s. Pas daarna wordt een beroep gedaan op de (groene) energiemarkt.
Windenergie op de Pannenweg
Deze opzet sluit naadloos aan bij de visie van EHP-P en gemeente Nederweert: lokaal energieverbruik optimaliseren én duurzame opwek stimuleren. Ook Guul Smeets (voorzitter energiecoöperatie Zuidenwind) stelt: “Wij geloven in energie van, voor en door de gemeenschap. Deze samenwerking is daar een eerste mooi voorbeeld van“.
Iedere transitie begint met een missie. De missie van EHP-P is het versnellen van de energietransitie met en voor de bedrijven op Bedrijvenpark Pannenweg in Nederweert.
Sinds 2022 wisselen hier bedrijven lokaal opgewekte zonnestroom onderling uit via een onafhankelijk energienetwerk. Zo eenvoudig als dat klinkt, zo uitdagend bleek de praktijk. Maar met doorzettingsvermogen en vertrouwen, werden honderden zonnepanelen gelegd en een slimme marktintegratie uitgevoerd. Dit resulteerde in de volgende uitdaging: de gelijktijdigheid van alleen zonnestroom blijft te beperkt tot circa 35%.
Om die gelijktijdigheidskloof te dichten, zijn in 2025 batterijsystemen geïnstalleerd om energie te bufferen. Ook is samen met Enexis gewerkt aan het delen van netcapaciteit door middel van de GTO. Binnen EHP-P wordt zonnestroom sindsdien optimaal gemanaged en eerlijk vergoed via lokale energie-uitwisseling; saamhorigheid met ‘de buren’.
De volgende logische stap is dan windenergie. Wind biedt, zeker in combinatie met energieopslag en goede forecasting, een stabiele en complementaire duurzame opwekbron die de gelijktijdigheid aanzienlijk verhoogt. Duurzaam en commercieel aantrekkelijk.
Missie geslaagd? Voorlopig wel; met een geprognotiseerde gelijktijdigheid van circa 75% staat onze Energy-Hub als een huis. In 2026 kunnen hierdoor ook bedrijven buiten Pannenweg aansluiten, dankzij de ruimschoots beschikbare windcapaciteit. Maar de ontwikkelingen gaan door. Nieuwe strategieën, waaronder een analyseproject voor het virtueel decentraal laadplein (DVLP), zijn in voorbereiding. Ook de samenwerking met Zuidenwind biedt verdere opschalingskansen.
“Juist nu doorpakken,” zegt Schilders. En dat typeert de ondernemers van Bedrijvenpark Pannenweg.
7 Reacties
Als ze daar maar geen windturbine plaatsen want dan zijn de rapen gaar!
Jaren geleden hadden we al een simpele goedkope, regelbare en betrouwbare oplossing voor stroom namelijk opwekken in een energiecentrale zoals die in Maasbracht.
Het geeft misschien een goed gevoel om lokaal stroom op te wekken maar als ik lees wat voor een complex systeem hier voor nodig is, dan is het niet vreemd dat onze energievoorziening alleen maar complexer, duurder en onbetrouwbaarder wordt. Nog even los van het feit dat we het landschap en de leefbaarheid van omwonenden verpesten met industriele windturbines.
Stroom opslaan in batterijsystemen lijkt misschien een oplossing voor de onbetrouwbare productie door industriele windturbines en zonnepanelen maar is op grote schaal niet uitvoerbaar vanwege een gebrek aan grondstoffen.
Dus, als we goed willen doen voor het land en de wereld als geheel dan moet we niet doorpakken zoals meneer Schilders voorstelt maar juist stoppen met dit soort projecten. Uiteindelijk betaalt de samenleving de kosten.
Kerninergie waarom makelijk doen als het ook moeilijk kan wint stil hebje dan niet geen zon geen probleem de kern van dom zijn is geen kerninergie
Die krengen staan in Ospeldijk.
Daar waar het beloofde geld niet heen gaat maar wel naar plaatsen die er geen last van hebben.
Ik ben heel erg benieuwd hoe duurzaam het geschetste plaatje onder de streep is en welke aannames daarbij gedaan zijn. Is deze berekening openbaar? Want in eerste instantie denk je misschien: “Het waait, gratis stroom!” Maar wat als je de carbon footprint meeneemt van de betonnen voeten van de windmolens, de constructie zelf, de turbine zelf, het onderhoud/ slijtage, de grondstoffen welke gebruikt zijn voor de accu’s, het transport van productielocatie tot eindlocatie, etc. Indien niet openbaar, kan ik hier dan een WOO-verzoek voor indienen, want ik mag toch aannemen dat de gemeente dergelijke informatie meegenomen heeft in haar besluitvorming?
En wat te denken van het risico voor mens en millieu bij brand in grote lithium-ion batterijen. Het is niet voor niks dat je met je electrische auto niet meer mag parkeren in sommige parkeergarages. Het soort accu’s waar het hier over gaat zijn een heel stuk groter.
Wat ik ook nog niet benoemd heb (ik claim niet dat deze lijst volledig is), is het fijnstof van de wieken door slijtage. Op land zal dit minder zijn dan op zee (minder corrosieve omstandigheden), maar het zal wel degelijk gebeuren. Dat fijnstof komt ook in de omgeving terecht, op de gewassen, in de tuinen, in de natuur.
Ook het vermelden waard is de hoeveel bos wat gekapt dient te worden voor het hout, wat zich in de kern van de bladen bevindt. Dit is nodig om de bladen enige mate van flexibiliteit te geven. Dit hout moet precies de goede afmetingen hebben, maar bij het kappen van het aangelegde bos wordt hier niet naar gekeken. Onder de streep wordt er dus veel meer bos gekapt dan er nodig is. Is dit een gewenste ontwikkeling? Let op: het gaat hier wel om aangelegd bos, niet om tropisch regenwoud.