We hopen vaak dat een afscheid vredig verloopt. Dat iemand rustig inslaapt, omringd door geliefden. Dat er tijd is om woorden te zeggen, handen vast te houden, nog één keer “ik hou van je”.
Maar zo gaat het niet altijd.
Soms is afscheid nemen rauw en onverwacht.
Soms gaat het gepaard met lijden, verwarring of angst.
Soms gaat het zo snel dat u nauwelijks begrijpt wat er gebeurt.
Een afscheid van een dierbare is daarom niet alleen verdrietig. Het kan ook intens en ontwrichtend zijn. En dat is een heel menselijke reactie.
Afscheid nemen
Afscheid begint vaak al vóór het overlijden
Wanneer iemand ernstig ziek is of wanneer duidelijk wordt dat het einde nadert, begint het afscheid vaak al eerder. U weet dat het moment zal komen, maar tegelijkertijd wilt u dat het nog niet waar is. Dit wordt ook wel anticiperend rouwen genoemd: rouwen terwijl iemand er nog is. In deze periode ervaren veel mensen verschillende gevoelens. Niet in een vaste volgorde, maar als een innerlijke beweging die heen en weer kan gaan. U kunt bijvoorbeeld herkennen:
Ongeloof
Het nieuws komt binnen, maar voelt nog onwerkelijk. Het lijkt alsof het niet over uw dierbare gaat.
Ontkenning
U hoopt dat het toch anders zal lopen. Misschien komt er nog een behandeling. Misschien vergissen de artsen zich.
Boosheid of protest
Waarom moet dit gebeuren? Waarom nu? Waarom deze persoon?
Zoeken naar controle
Sommige mensen proberen grip te houden door alles te regelen, veel informatie te verzamelen of steeds nieuwe mogelijkheden te zoeken.
Verdriet en machteloosheid
Langzaam dringt door dat het afscheid dichterbij komt. Dat iemand die zo belangrijk is, er straks niet meer zal zijn.
Berusting
Soms ontstaat er uiteindelijk een vorm van rust. Niet omdat het minder pijn doet, maar omdat de realiteit langzaam een plek krijgt.
Deze gevoelens kunnen elkaar afwisselen en door elkaar lopen. U kunt ze allemaal ervaren — of juist maar enkele. Er bestaat geen juiste manier om afscheid te beleven.
Wat kan helpen in een periode van afscheid
Er bestaat geen handleiding voor afscheid nemen. Toch zijn er dingen die steun kunnen geven:
- Wees mild voor uzelf. U hoeft niet sterk te zijn.
- Praat over wat er gebeurt, ook wanneer het moeilijk voelt.
- Neem kleine momenten van afscheid. Een gesprek, een hand vasthouden, een herinnering delen.
- Vraag steun wanneer u merkt dat het te zwaar wordt om alleen te dragen.
Tegelijkertijd is het belangrijk om te weten dat tegenstrijdige gevoelens heel normaal zijn.
U kunt intens verdriet voelen.
Maar ook dankbaarheid voor het leven dat u samen heeft gedeeld.
En soms zelfs opluchting wanneer een periode van lijden eindigt.
Ook dat hoort bij afscheid.
Liefde in zijn moeilijkste vorm
Afscheid nemen is misschien wel één van de moeilijkste ervaringen in het leven. Omdat het ons confronteert met hoe belangrijk iemand voor ons is. De pijn van afscheid zegt iets over de liefde die er was. En die liefde verdwijnt niet wanneer iemand overlijdt. Ze verandert alleen van vorm.
Soms kan het helpend zijn om in deze periode begeleiding te krijgen. Niet alleen rondom het afscheid zelf, maar ook in de tijd ervoor, wanneer duidelijk wordt dat het einde nadert.
Arléne biedt hierbij persoonlijke afscheids- en stervensbegeleiding, waarbij er ruimte is voor uw verhaal en dat van uw dierbare, uw vragen en de emoties die bij deze periode horen.
Heeft u vragen hierover? Neem gerust contact op.
Er zijn nog geen reacties geplaatst