Hogere sferen

Iedere zelfrespecterende vakantieganger verkiest een comfortabele vliegreis boven een slopende autorit met jengelend kroost achterin. Althans, dat was ooit zo. De vliegreizen van nu worden namelijk overheerst door constante gangpadwandelaars, krijsende kleine kinderen en middelmatig-ogende stewardessen.

Het was ooit een exclusieve weelde, fluitend opstijgen onder het genot van een btw-loos biertje terwijl je slinks de voluptueze stewardes gade slaat. Het luchtruim bevaren was voor de upper-class waarbij vliegtuig-etiquette hoog in het vaandel stond. Beleefd klappen wanneer de piloot het voertuig weer netjes op de landingsbaan plantte, stilte werd in ere gehouden en schreeuwende kinderen werden terecht naar buiten gegooid.

Hedendaags is het anders; het voltallige Lloret de Mar-publiek heeft hun geliefde busreizen ingewisseld voor deze manier van reizen. Met als noodlottig gevolg dat er op iedere vlucht minstens één brullende vriendengroep met speciaal gedrukte t-shirtjes aan boord zit. Zij zetten het sinds het inchecken al op een rigoreus zuipen, zodat nu eindelijk luidkeels kunnen vieren dat ze de komende week nóg meer gaan zuipen. Door een orkaan aan drinkliederen worden alle slapende baby’s vervolgens hardhandig gewekt, waarop dezen besluiten een niet te stoppen krijsen ten gehore brengen.

Als kers op de taart komt de verjaarde stewardes die ten tijde van koningin Juliana haar laatste schoonheid verloor voor de achtste keer met haar karretje voorbij. Ze schrijdt met haar overpriced koopwaar langs uitstekende voeten en koffers. Om zo waar nodig iedereen nóg meer te frustreren. Was maar met de auto gegaan.